جهان تئاتر

انگیزه
نویسنده : محمد فضلی - ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٧ اسفند ،۱۳٩٢
 

 

پیام شماره 1

 

درود بر شما

یکی از وسایل با اهمیت ارتباطی انسان در گذشته نامه بوده. کاغذی سرشار از عواطف، عشق، دوستی، دشمنی، خرد، منطق، علم، آگاهی و خیلی چیزهای دیگه. که همه ایناها رو بصورت تکامل یافته می تونیم تو فیس بوک داشته باشیم.

اگرچه فیس بوک دنیای تازه ای رو به ما معرفی کرده اما هنوز هم بهش اطمینان ندارم. به این سبب که معتقدم بر ریا، خودخواهی، تزویر و دروغ های ما بیشتر افزوده. من نقدی به فیس بوک ندارم اما کم کم به مرور علاقه م رو به فیس بوک از دست دادم. هنوز علت دقیق ش رو کشف نکردم.

سال ها قبل یک وبلاگ کوچیک داشتم که جریان سیال ذهنم رو توش منتشر می کردم. نمیدونم چرا الان و در این دوره ناخوداگاه احساس کردم باید دوباره به سمت وبلاگ نویسی بیام.

با همه تنهایی و بی عبور بودنش، وبلاگ هنوز هم حال و هوای عجیبی داره.

تو این وبلاگ سعی میکنم از تشعشعات ذهنی م، از شرایطم در دنیای تئاتر، از آخرین نوشته ها، کارها و تجربیات در زمینه تئاتر و حتی از مسئولیتی که در اداره تئاتر دارم، حرف بزنم.

امیدورام همراه باشین نه لایکر. لایک نمیخوام به گفتمان علاقه مندم. نظراتتون البته در هر صورت منتشر و استفاده میشه. منتظر حضور هنری تون هستم.